Licht in het Engbergse duister

Wie: 't Naoberschap
Wat: Lichtfestival De Belevenis
Waar: Landgoed Engbergen Voorst (bij Gendringen)
Wanneer: 7 en 8 november 2025
Regie: Mart Rissewijck, Djermo Mulders en Marcel Hakfoort

De nachten worden langer en we groeien langzaam naar de  sfeervolle decembertijd. Al een aantal jaar wordt dat seizoen in de gemeente Oude IJsselstreek ingeluid door het lichtffestival "De Belevenis". 
Eerst een aantal jaar op engbergen. Toen, door omstandigheden, uitgeweken naar Megchelen en nu weer, door andere omstandigheden terug op Engbergen. Ik was erg benieuwd naar deze overstap.
Ik had de afgelopen versies in Megchelen met veel plezier bijgewoond en wilde zien of dat succes op Engbergen gehaald zou kunnen worden. 

Om 17 uur was ik paraat en kon nog mooi de openingshandeling door burgemeester Werger meemaken. Zij repte terecht over hoe trots de gemeente was dat zoiets als dit lichtfestival bestond en door zoveel vrijwilligers overeind werd gehouden. Want wat hadden al die vrijwillige bouwers en techneuten de afgelopen week hard gewerkt om dit voor elkaar te krijgen! Allemaal in hun eigen tijd, zonder vergoeding en velen in de extra week vakantie die ze speciaal hiervoor hadden opgenomen. Het resultaat was er dan ook naar.

Overdonderdend
De schemer viel in en mist trok vanuit de weilanden naar ons toe. Wat een cadeau voor de organisatie!  Meteen ook was er al veel publiek, dat vooral bestond uit gezinnen met jonge kinderen.En het was goed zichtbaar hoe de jongste kinderern overdonderd waren door de sfeer die op Engbergen gebouwd was.

Met moderne lichttechnieken, een grote dosis creativiteit en de al genoemde arbeidsethos was er een wereld geschapen waarin je ogen tekort kwam. 

De natuur werkte aan alle kanten mee door haar eigen kwaliteiten toe te voegen aan de lichtschilders van 't Naoberschap. In een wandeling die anderhalf tot twee uur duurde, zoveel was er te zien, werd je meegenomen door een sfeervol verlicht bos waarin sprookjes op allerlei manieren tot leven werden gebracht. Ik was iets te vroeg denk ik want nog niet alles deed het en er werd druk heel en weer gelopen door de technici om allles draaiend te krijgen. Ik had daar geen last van, begreep het ook, want het aanbod was zo rijk dat ik me levendig kon voorstellen dat er nog allerhande zaken geregeld moesten worden. Geen nood. Er bleef genoeg over.  En als je even genoten had van fraai aangelichte bossages draaide de route en werd je geconfronteerd met sprookjes uitgebeeld in glas-in-lood, een miniatuurdorpje, verlichte pasddestoelen, een  keukentje en tentoonstelling met uitleg door het wildbeheer, Roodkapje als dans uitgevoerd en een "prachtig straatje" met sfeervol aangelichte kraampjes waar allerhande materialen voor de decembermaand te koop lag. Niet hinderlijk en zonder gejank van stampende popmuziek. Heerlijk en eerlijk contact tussen mensen.

De Berg op

Aan het eind ging het bospad omhoog en hoe geweldig dat er ook voor mensen in een rolstoel een gelegenheid was gecreëerd om zonder problemen naar boven te komen. Jammer dat bovenaangekomen ineens horen en zien verging door een disc-jockey die zowel qua volume als qua muziekkeuze totaal niet doorhad in wat voor omgeving zijn  bijdrage moest vallen. Volledig misplaatst en de lust om daar even de tijd door te brengen en wat te nuttigen verdween meteen. Door naar het laatste gedeelte van de tocht! 

Afsluiting

Aan het eind kwam de route uit op een aantrekkelijk plein vol mogelijkheden tot verpozen en vermaak, maar iets ontbrak daar. Deze feestelijke wandeling ging hier even als een nachtkaars uit. Tot ik doorliep en op de weg naar de auto nog een keer omkeek en getroffen werd door een episch beeld van het bos Engbergen dat schitterend verlicht werd en waarboven lichtbundels heen- en weerdansten als een choreografie. Dat beeld raak ik voorlopig niet meer kwijt!